สาคูเปียก

ชื่อขนมมาจากคำว่าสาคู ซึ่งแต่เดิมหมายถึงแป้งที่ได้จากไส้ในลำต้นของปาล์มสาคูสกุล Metroxylon ประเทศไทยยังมีสาคูต้นแท้เหลืออยู่ทางภาคใต้ โดยเฉพาะแถบอำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง ซึ่งต้องรอให้ต้นอายุราวแปดถึงสิบปีจึงโค่นมาขูดไส้ล้างแป้ง สาคูแท้เมื่อสุกจะออกสีชมพูจาง ๆ มีกลิ่นหอมคล้ายดอกไม้แห้งและเนื้อหนึบกว่าสาคูทั่วไป แต่ความจริงที่คนไทยควรรู้คือเม็ดสาคูที่ขายตามตลาดและซูเปอร์มาร์เก็ตเกือบทั้งหมดในวันนี้ไม่ใช่แป้งสาคูแท้ หากเป็นแป้งมันสำปะหลังที่ผ่านกระบวนการปั้นเม็ดในระบบอุตสาหกรรม การมาถึงของสาคูมันสำปะหลังราคาถูกนี่เองที่ทำให้สาคูเปียกกลายจากของหายากเป็นขนมถ้วยประจำวันในตลาดสดทั่วภาคกลาง

ดูเม็ดสาคูต้องใสเป็นเม็ด ๆ แยกจากกัน ไม่จับตัวเป็นก้อนแป้งขุ่น น้ำเชื่อมต้องใสไม่ข้นเหนียวเกินไป หัวกะทิต้องขาวข้นไม่แยกชั้นและไม่มีกลิ่นเปรี้ยว ร้านที่ตั้งกะทิไว้กลางแดดนานควรเลี่ยง

เก็บตัวสาคูกับหัวกะทิแยกกันคนละกล่อง แช่ตู้เย็นได้ราวสองถึงสามวัน ตัวสาคูจะแข็งตัวเมื่อเย็น อุ่นใหม่โดยเติมน้ำเล็กน้อยแล้วคนบนไฟอ่อน ส่วนกะทิอุ่นแยกและอย่าให้เดือดจนแตกมัน