ข้าวเกรียบมอญ

พื้นที่ตั้งแต่สามโคกขึ้นไปจนถึงย่านริมแม่น้ำเจ้าพระยาของปทุมธานี เป็นถิ่นฐานเก่าแก่ของชาวมอญ (รามัญ) ที่อพยพเข้ามาตั้งบ้านเรือนและรักษาวิถีชีวิต ภาษา การแต่งกาย และตำรับอาหารไว้จนถึงปัจจุบัน ข้าวเกรียบมอญโบราณเป็นหนึ่งในอาหารพื้นบ้านที่ถือเป็นของคู่จังหวัดปทุมธานี สืบทอดสูตรและวิธีทำจากบรรพบุรุษชาวมอญ สะท้อนภูมิปัญญาการแปรรูปและถนอมข้าวให้เก็บได้ข้ามฤดู แผ่นข้าวเกรียบตากแห้งสามารถเก็บไว้ทอดกินได้ตลอดปีและใช้เป็นเสบียงหรือของฝาก ปัจจุบันยังพบการทำข้าวเกรียบมอญในชุมชนรามัญของปทุมธานีและปรากฏในงานส่งเสริมอาหารและวัฒนธรรมท้องถิ่นของจังหวัดอยู่เสมอ (รายละเอียดสูตรอาจต่างกันไปตามแต่ละครัวเรือน)

หากซื้อแบบดิบ (ยังไม่ทอด) เลือกแผ่นที่แห้งสนิท สีสม่ำเสมอ ไม่มีจุดราหรือกลิ่นอับ เนื้อแป้งแน่นไม่แตกหักง่าย หากซื้อแบบทอดสำเร็จ เลือกที่พองกรอบทั่วแผ่น สีทองสวย ไม่อมน้ำมันหรือมีกลิ่นหืน บรรจุถุงปิดสนิท

แบบดิบตากแห้งเก็บในภาชนะหรือถุงปิดสนิทกันความชื้นได้นานหลายเดือน แบบทอดแล้วควรเก็บในถุงหรือกระปุกปิดสนิทเพื่อคงความกรอบ กินภายใน 1-2 สัปดาห์ หลีกเลี่ยงความชื้นและแสงแดด หากเริ่มนิ่มให้นำไปอุ่นไฟอ่อนหรือทอดซ้ำเล็กน้อยเพื่อคืนความกรอบ