ปลาแดดเดียว

อีสานเป็นดินแดนที่ผูกพันกับปลาน้ำจืดจากแม่น้ำ ลำห้วย และหนองบึง เมื่อจับปลาได้มากในบางฤดู การถนอมด้วยการหมักเกลือและตากแดดจึงเป็นภูมิปัญญาที่ช่วยยืดอายุอาหารและเพิ่มรสชาติ

ปลาแดดเดียวเป็นทางสายกลางระหว่างปลาสดกับปลาเค็ม เพราะเก็บได้นานขึ้นแต่ยังคงความฉ่ำของเนื้อ กลายเป็นกับข้าวและของฝากที่คุ้นเคยของครัวอีสาน สะท้อนวิถีคนลุ่มน้ำที่ไม่ปล่อยให้ของมีค่าต้องเสียไป

แบบดิบควรมีผิวหมาดแต่เนื้อยังชื้นกำลังดี ไม่แห้งกรังเหมือนปลาเค็ม เกล็ดและเนื้อแน่น กลิ่นหอมไม่คาวจัดหรือเปรี้ยวบูด ถ้ามีเมือกลื่นหรือกลิ่นฉุนผิดปกติแสดงว่าตากไม่ได้ที่หรือเก็บนานเกิน

เก็บแบบดิบในภาชนะปิดแช่ตู้เย็นและทอดเมื่อจะกินจะได้หนังกรอบเนื้อฉ่ำ ถ้าทอดสำเร็จแล้วให้ใส่ภาชนะปิดกันชื้นและอุ่นในกระทะแทนไมโครเวฟเพื่อคงความกรอบ