ทุเรียนปราจีน

ทุเรียนปราจีนมีจุดกำเนิดจากเกษตรกรที่นำพันธุ์ทุเรียนทั้งกิ่งตอนและเมล็ดหลายพันธุ์จากจังหวัดนนทบุรีมาปลูกเมื่อราวหนึ่งร้อยปีก่อน แล้วขยายพันธุ์ปลูกต่อจนเป็นที่ประจักษ์ของผู้บริโภค ความพิเศษอยู่ที่สภาพดินของปราจีนบุรี ซึ่งดินชั้นบนเป็นดินร่วนปนทราย ส่วนดินชั้นล่างเป็นหินผุและศิลาแลง ทำให้น้ำระบายได้ดีและไม่ขังในเนื้อดิน รากทุเรียนจึงกระจายตัวได้ทั่ว ประกอบกับปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยราว 2,068.5 มิลลิเมตรต่อปี และความชื้นสัมพัทธ์เฉลี่ยร้อยละ 73.19 จึงให้ทุเรียนเนื้อแห้งไม่แฉะ อันเป็นเอกลักษณ์ของทุเรียนปราจีน ใน พ.ศ. 2558 ทุเรียนปราจีนได้รางวัลชนะเลิศอันดับ 1 ประเภทการค้านิยมบริโภคในประเทศ จากการประกวดทุเรียนโลก DHTF 2015 กรมทรัพย์สินทางปัญญาขึ้นทะเบียนเป็นสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ ทะเบียนเลขที่ สช 59100087 โดยมีผลตั้งแต่วันยื่นคำขอ 19 กุมภาพันธ์ 2559 ผู้ขอขึ้นทะเบียนคือจังหวัดปราจีนบุรี องค์การบริหารส่วนจังหวัดปราจีนบุรี และชมรมเกษตรกรชาวสวนจังหวัดปราจีนบุรี รวม 125 ราย

เคาะเปลือกหรือกรีดหนามแล้วต้องมีเสียงดังหลวม ๆ ก้านผลแข็งและมีสีเข้ม สากมือ ปากปลิงบวมโตจนเห็นขอบชัดเจน ปลายหนามแห้งเปราะและหักง่าย ร่องหนามห่าง ถ้าตัดขั้วแล้วน้ำใสไม่ข้นเหนียวและชิมมีรสหวานแสดงว่าแก่พอดี

ผลทั้งลูกวางในที่ร่มอากาศถ่ายเทได้ 2-3 วันจนสุกพอดี เมื่อแกะพูแล้วให้ใส่กล่องปิดสนิทแช่เย็นกินภายในสองวัน หรือแช่ช่องแข็งทำทุเรียนแช่แข็งเก็บได้หลายเดือน