ชมพู่เพชรสายรุ้ง

ตามประวัติที่บันทึกไว้ ต้นพันธุ์ชมพู่ชนิดนี้มีที่มาจากการพระราชทานต้นพันธุ์ของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวให้แก่วัดศาลาเขื่อน จังหวัดเพชรบุรี จากนั้นชาวสวนในพื้นที่จึงนำไปขยายพันธุ์ต่อกันเรื่อยมา ด้วยสภาพดินและน้ำของที่ราบลุ่มแม่น้ำเพชรบุรีประกอบกับความชำนาญของชาวสวนในการห่อผลและควบคุมการออกดอก ทำให้ชมพู่ที่ได้มีเนื้อแน่นกรอบและหวานกว่าชมพู่ทั่วไปจนกลายเป็นพืชเศรษฐกิจสำคัญของจังหวัด ชมพู่ชนิดนี้มีชื่อเรียกหลายอย่างในตลาด ทั้งชมพู่เพชร ชมพู่เขียวเสวย และชมพู่เพชรสายรุ้ง แต่ทั้งหมดหมายถึงพันธุ์เดียวกัน แหล่งปลูกหลักอยู่ที่อำเภอเมืองเพชรบุรี บ้านลาด ท่ายาง และบ้านแหลม

เลือกผลทรงระฆังคว่ำที่ผิวเรียบเป็นมัน สีเขียวอ่อนและเริ่มมีเส้นแดงพาดตามยาวซึ่งแปลว่าแก่จัด จับแล้วต้องแน่นหนักมือ ไม่นิ่มหรือมีรอยช้ำดำ ขั้วยังสดเขียว มองหาตราสัญลักษณ์ GI ชมพู่เพชร

ห่อกระดาษหรือใส่กล่องมีช่องระบายอากาศ แช่ตู้เย็นช่องผักได้ราว 5 ถึง 7 วัน อย่าล้างน้ำก่อนเก็บเพราะความชื้นจะทำให้ช้ำเร็ว ล้างเฉพาะตอนจะกิน และหลีกเลี่ยงการวางซ้อนทับกันหลายชั้น