หมูยอ

หมูยอเข้ามาในอีสานพร้อมชุมชนชาวเวียดนามที่อพยพมาตั้งถิ่นฐานแถบลุ่มน้ำโขง โดยเฉพาะอุบลราชธานี นครพนม และมุกดาหาร คำว่า ยอ มาจากคำเวียดนามที่หมายถึงหมูบดนึ่งห่อใบตอง (chả lụa) ก่อนกลายเป็นของฝากประจำถิ่น

เมืองอุบลราชธานีขึ้นชื่อเรื่องหมูยอมาช้านาน จนกลายเป็นของฝากที่นักเดินทางต้องซื้อกลับ ควบคู่กับแหนมเนืองและอาหารเวียดนามอื่น ๆ ที่หยั่งรากในวัฒนธรรมอาหารอีสานริมโขง

หมูยอที่ดีเนื้อเนียนแน่นเด้ง สีขาวอมชมพูอ่อนสม่ำเสมอ กลิ่นหอมพริกไทยสดใหม่ ถ้าเนื้อเละยุ่ย ผิวเป็นเมือกหรือมีกลิ่นเปรี้ยวบูดแสดงว่าเสียแล้ว เพราะหมูยอเป็นของนึ่งไม่ใช่ของหมัก

เก็บในตู้เย็นและกินภายในไม่กี่วัน จะกินเปล่า หั่นใส่ยำ หรือนำไปปิ้งทอดให้สุกอุ่นก่อนกินก็ได้